Mijn passie voor schilderen heb ik al zolang ik het mij kan herinneren.
Ik heb veel modellen en portretten geschilderd. De passie voor het schilderen van koeien is pas veel later gekomen. Die is ontstaan in de periode dat ik zoveel mogelijk van mijn vrije dagen en vakanties doorbracht op het Franse platteland in de Bourgogne. De koeien symboliseren voor mij het platteland, het leven volgens het ritme van dag en nacht en de seizoenen.
Toen, in Frankrijk, wilde ik de koeien ook gaan schilderen, eerst in aquarel in het veld tussen de koeien. Later met acryl in mijn atelier, op basis van de foto's die ik in het veld had gemaakt. Ik schilder voornamelijk koeienportretten op groot formaat. Dat doe ik vooral met acrylverf. De portretten zijn meer dan levensgroot. De laatste tijd heb ik ook een aantal doeken geschilderd met daarop de koe in de wei. Met een paar streken geef ik de karakteristieke houding van de koeien weer. Ik schilder met acrylverf, vanwege de heldere kleuren en vooral vanwege de mogelijkheid om snel, krachtig en schetsmatig te kunnen werken.
En waarom koeien? Dat is uiteraard de vraag die ik altijd krijg. Het zijn vooral mooie dieren, heel veel verschillende rassen met allemaal hun eigen schoonheid, de één bonkig, de ander heel zacht of elegant. Ze lijken interesse in je te hebben, gewoon nieuwsgierig dus. En ik wordt altijd vrolijk van de aanblik van die koeien in de wei. Ik probeer, behalve de kenmerken van het ras, ook de karakteristiek van die specifieke koe vast te leggen. En met name de nieuwsgierigheid en tegelijk de schichtigheid en uiteraard de prachtige ogen die je altijd aankijken.
Als ik kan stap ik even uit, of af, en ga aan het hek staan, stap dan even buiten de dagelijkse werkelijkheid, en kijk naar de koeien met hun eigen ritme, vaste patronen. Vaak maak ik wat foto's, die ik later gebruik bij het schilderen. Voor mij zit ieder portret vast aan een bepaald moment/tijd/gebeurtenis.
|